فرمت فایل:word

تعدادصفحات: 61 صفحه

چكيده:

با توجه به كار برد وسيع چدنهاي خاکستری در صنايع كه مي تواند جايگزين مناسبي براي برخي از فولادها باشد لذا اهميت اين موضوع سبب گرديده كه در اين زمينه تحقيقات فراواني صورت گيرد.

منگنز از عناصر آلیاژی اصلی در ساختار چدن می باشد. نقش اصلی منگنز در ترکیب چدن خنثی کردن اثرات مخرب گوگرد می باشد. منگنز با گوگرد ترکیب شده و سولفید منگنز تولید که به مقیاس زیادی وارد سرباره می شود.

در اين تحقيق تأثير درصدهاي مختلف منگنز (445/0 تا 092/1 درصد) بر منحني‌هاي سرد شدن، ريز ساختار و خواص چدن خاکستري بررسي شده است. نتايج نشان مي‌دهندکه در چدني با کربن معال 8/3 درصد و مقدار متوسط گوگرد 047/0 درصد با افزايش درصد منگنز تا 661/0 درصد دماي يوتکتيک افزايش مي‌يابد و با افزايش بيشتر درصد منگنز دماي يوتکتيک کاهش مي‌يابد ولي دماي يوتکتوئيد با افزايش درصد منگنز همواره کاهش مي‌يابد. همچنين افزايش درصد منگنز تا 661/0 درصد سبب افزايش درصد حجمي گرافيت‌ها و درصد گرافيت‌هاي نوع A شده و با افزايش بيشتر درصد منگنز موارد مذکور کاهش مي‌يابند. همچنين با افزايش درصد منگنز طول لايه‌هاي گرافيت‌ کاهش يافته ولي ضخامت آنها تغيير محسوسي نمي‌کند و با افزايش درصد منگنز تا 760/0 درصد تعداد سلول‌هاي يوتکتيک بر واحد سطح افزايش مي‌يابد. تغييرات درصد منگنز تأثيري بر فاصله بازوهاي دندريتي ندارد ولي با افزايش درصد اين عنصر ميزان پرليت در ساختار چدن خاکستري افزايش مي‌يابد. عمق تبريد با افزايش درصد منگنز تا 661/0 درصد کاهش و دانسيته چدن با افزايش درصد اين عنصر همواره کاهش مي‌يابد. نتايج آزمايشات کشش و سختي سنجي روي نمونه‌‌هاي چدني نشان داد که افزايش درصد منگنز سبب افزايش سختي، استحکام تسليم، استحکام نهايي و مدول کشساني چدن شده و نسبت استحکام به سختي را کاهش مي‌دهد.