لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : پاورپوینت

نوع فایل: pptx (قابل ویرایش و اماده پرینت )

تعداد اسلاید : 70 اسلاید

بیماری ديفتري (کورينه باکتري ديفتريه)

ديفتري، عفونت حاد توکسيت دراثر کورينه باکتريوم ديفتريه است.

اتیولوژی

}گونه هاي کورينه باکتريوم باسيلهاي هوازي، بدون کپسول بدون اسپور، عمدتاً بي حرکت، پلئومورفيک و گرم مثبت مي باشند. } }ازنظر نيازهاي رشدي مشکل پسند نيستند.جداسازي آنها در محيطهاي انتخابي (مانند آگار خوني سيستين، تلوريت)که رشد ارگانيسم هاي رقيب را مهار مي کند بهر صورت مي گيرد و در صورت احياء توسط کورينه باکتريوم ديفتريه کولونيها به رنگ خاکستري – سياه در مي آيند سه بيوتيپ (مانند ميتيس، گراويس، اينترومديوس) هريک قادر به ايجاد ديفتري بوده و افتراق آنها بر اساس مورفولوژي کلني، هموليز و واکنش تخمير مي باشد.

اپيدميولوژي

}کورينه باکتريوم ديفتريه از اجزاء مطلق فلور پوست و غشاهاي مخاطي انساني مي باشد.و گسترش به طور اوليه از طريق قطرات تنفسي موجود درهوا، يا تماس مستقيم باترشحات تنفسي افراد علامت دار، يا اگزوادي ضايعات پوستي عفوني صورت مي گيرد. ناقلين بدون علامت تنفسي از نظر انتقال بيماري مهمند.

}انتقال از طريق شير آلوده و يا تهيه کنندگان اغذيه آلوده ثابت شده ياحدس زده ميشود. }بااستفاده گسترده از توکسوئيد ديفتري در ايالات متحده بعد از جنگ جهاني دوم بروز آن کاهش ثابتي پيدا نمود. }اگر چه بروز بيماري در دنيا کاهش يافته است ولي ديفتري در بسيار از کشورهاي در حال توسعه اندميک باقي مانده است. }

}عواملي که موجب ايجاد اپيدمي مي شود شامل جمعيت زيادي از بزرگسالان که ايمني ندارند، کاهش ايمني دوران کودکي، مهاجرت، جمعيت زياد و عدم رسيدگي شديد در مراحل اوليه اپيدمي مي باشد. در بين مسافران از اين مناطق اندميک موارد ديفتري به بسياري از کشورهاي اروپايي انتقال داده شد

پاتوژنز

انواع توکسيژنيک وغير توکسيژنک کورينه باکتريوم ديفتريه سبب عفونت پوست و مخاط و بعضي از موارد عفونت هاي موضعي بعد از باکترمي گيرنده است. ارگانيسم معمولاً در لايه هاي سطحي پوست يامخاط تنفسي باقي مانده و باعث التهاب موضعي مي شوند. بيماري زايي اصلي ارگانيسم بعلت توانايي در ساخت اگروتوکسين پلي پيپتيدي با قدرت 62-kd که باعث مهار سنتز پروتئين و سبب نکروز موضعي باقي مي گردد مشخص ميشود درچند روز اول عفونت دستگاه تنفسي يک لخته نکروتيک متراکم ازارگانيسم ها، سلول هاي اپي تليال، فيبرين، لکوسيت و

اريترويست تشکل گرديده که پيشرفت مي نمايد