لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : پاورپوینت

نوع فایل : .pptx (قابل ويرايش و آماده پرينت)

تعداد اسلاید : 23 اسلاید

اصالت فیزیک کانت

بخش سوم: فصل نهم: اصالت فیزیک کانت

•کانت بعداز مطالعه فلسفه هیوم فهمید که معرفت متافیزیک بی اعتبار است گفت:« اولین بار هیوم مرا از خواب خرم بیدار کرد» •مابعدالطبیعه را تحقیر کرد سرچشمه امید کانت هم مثل دکارت علم بود. در نیمه دوم قرن 18 این اتفاق افتاد. ریاضیات اتقال خود را حفظ کرده بود و با ظهور نیوتن فیزیک هم شهرت یافت. علم احترام داشت چون آنچه با برهان ثابت می شد حقیقت بود و آنچه اثبات نمی شد بعنوان افکار بیهوده طرد می شد اما متافیزک اینطور نبود.

علم سلیم انتقاد بود به همین دلیل محترم شمرده می شد اما فلسفه و دین به انتقاد قداستش و قانون بخاطر شکوه و عظمتش خود را از نقادی دور نگه داشتند و همین کار باعث بدگمانی می شد. استفاده از ریاضیات هر جا ممکن باشد مطلوب است. اما فلسفه را که به روش ریاضی نمی شود اثابت کرد. چون ریاضی سخن از کمیت است و فلسفه از کیفیت بحث می کند. رابطه یک میلیون با واحد آسانتر درک می شود اما رابطه با مفاهیم منفرد از عهده کسی بر نمی آید.

مذامه هیچ روحی را نمی توان در غیر موضوع خاص آن بکار برد بخاطر همین است که فلسفه های مبتنی بر ریاضی از بین می روند اما ریاضی همچون باقی است.

کانت با رسیدن به این نتیجه خود را آزاد اندیش کامل یافت چون از قید اصالت ریاضی دکارت آزاد بود. اما کانت خود را در قید روش دیگری گرفتار کرد:

مثل ریاضی با تعریف آغاز نکنیم بلکه در جستجوی چیزی باشیم که با ضرورت و بی رابطه درک شود که این قبیل ادراکات در قالب حکم و تصدیق است.

همه تصدیقها را استقصاء کنیم و مطمئن شویم هیچ یک از آنها در دیگری مندرج نیست و قضایای باقیمانده را اصول متعارفه قرار داده و هر گونه شناسایی بعدی را بر آنها مبتنی سازیم. یعنی کانت مشاهده تجربی را به جای تعاریف انتزاعی قرار داد یعنی از ریاضیات به طبیعیات رفت یعنی مثل نیوتن عمل کرد.

اما واقع این بود که مابعدالطبیعه نه با ریاضی نه با برهان فیزیکی قابل اثبات نبود کانت در یافته بود که تنها قالب شهودی که واقعیت خارجی را با آن می توان درک کرد شهود حسی است. در رساله خود «پیرامون صورت و مبانی عالم محسوس و معقول » نوشته که «آنچه وجود و اقعی دارد در زمان خاص و مکانی خاص است» ولی این گفتار متافیزیک را انکار می کرد.

کانت حکم کرد که بشر برای شهود حسی دو قالب دارد و آن زمان و مکان است و هر معلومی از طریق آنها وارد فاهمه می شود.

بنا براین ماهم مثل کانت می گوییم انسان هم حس دارد هم فاهمه ، صورت از راه زمان و مکان وارد ذهن می شود و از طریق حساسیت بی واسطه درک می شود اما فاهمه با اصولی از قبیل مفهوم جوهر یا علیت که در قالب زمان و مکان به ذهن می آید به یکدیگر می پیوندد.

اصول فاهمه نسبت به اشیاء استعداد دارند حتی اگر اشیاء غیر واقعی وارد ذهن شوند این اصول با آنها رابطه بر قرار می کند که این را کانت « توهم استعدادی» می نامد چون خیال می کنیم این اشیاء واقعی هستند به همین دلیل « توهم » گفته می شود چون مولد اصول فاهمه است استعدادی گفته می شود.

مابعدالطبیعه از اشیاء عینی و انضمامی عاری است و در عین حال هم ضروری است هم پوچ ضروری است چون نمیتوان فاهمه را متوقف کرد بدین ترتیب همه چیز را ثابت می کند. هم ثابت می کند وقتی به عقل مبدل شود اما پوچ است چون همه چیز را ثابت می کند . خدا هست هم خدانیست روح وجود دارد و ندارد، عالم واحد است و نیست.

کانت در رساله تمهید است خود طفره رفتن از تجربه به شرط عقلی تجربه نتیجه گرفت که:1- رهانیدن علم از چنگال شک 2- ابطال ادعایی متافیزیک در مورد وصول به معرفت عینی 3- متافیزیک اگر چه پندار محض است اما وجود دارد.

ژان ژاک روسو از عقل به احساس و وجدان اخلاقی پناه برده بود و این برای کانت یک راه کار بود. تا جائیکه در « نقد عقل عملی» می گوید « ای تکلیف های تام و با شکوه....» کانت با پذیرفتن احساس اخلاقی روسو ناچار شد الهیات طبیعی او را هم که از لحاظ اخلاقی ضروری ولی از لحاظ عقلی توجیه نا پذیر بود قبول کند و « اصالت اخلاق » روی صحنه آمد. که معمولاً افراد مبتلا به یأس فلسفی از سکاکیت به اخلاق پناه می برد.

اساس اخلاق اینست که: عقل به ما تعلیم می دهد که چه کاری باید انجام داد و چه کاری را نباید انجام داد. تام مناسبت برای این واقعیت که ممکن است با عقل ثابت نشود « لا تکلیف» است.